Koudour is a wedding without a groom, a ceremony where music, desire, and memory intertwine. Inspired by 136 real-life weddings, Hatice Özer draws on childhood memories, Sufi trance rituals, the voices of Eastern divas, and the gestures of a people who knead their desire to the rhythm of drums. In a theatre transformed into a wedding hall, languages blend, bodies heat up, and the audience becomes a community.
Koudour: dying of desire to be reborn in song and fire.

Koudour, damatsız bir düğün, müzik, arzu ve hafızanın iç içe geçtiği bir törendir. 136 gerçek düğünden ilham alan Hatice Özer, çocukluk anılarını, sufi translarını, Doğu’nun diva seslerini ve davulların ritmine göre arzularını yoğuran bir halkın beden hafızasını sahneye çağırıyor. Tiyatronun bir düğün salonuna dönüştüğü bu alanda, diller birbirine karışır, bedenler ısınır, seyirci bir topluluğa dönüşür. Koudour: arzudan ölmek, yeniden şarkı ve ateşle doğmak demektir.